Hanke Arkenbout Photography » love & lifestyle

Diary

 

I have the urge to write things down. I am scared to forget how beautiful my life is. I don’t exaggerate when I say I have over 50 diaries fully written (I started when I was 8 years old and basicly never stopped – although I had a pause in between). I am a photographer: I want need to freeze time in order to feel like I experienced it. This sometimes feels like a sickness to me. Is it? Shooting film gives me a space to breathe, because I cannot see the images right away. Reading back in my diaries from the last winter months I notice how scared I was, so insecure about what was about to happen. It’s hard for me to have no control over big future plans. I am very happy that in the meantime we found our dream home and will be moving in about 2 months. I was so stressed about finding a new place, selling my appartment, planning the wedding, my health. I still am but at least things are getting better. Whenever I feel stressed I instantly feel ungrateful too. It’s funny how my mind can hardly separate the two. How can I be stressed about these things while at the same time people are hungry, cold and alone. It’s like I don’t allow myself to feel sad or hurt. The last few months were hard for me, for reasons and feelings I myself cannot understand, let alone write down. That’s how life is sometimes. I don’t always have to write down how grateful I am because you can read it between the lines. Now I’m here, relieved and happy and with new energy to capture what’s coming. I only have to read a few lines of my diaries to remember what a beautiful life I have and where I came from. Just 2 weeks ago I wrote: “I hope I will always ALWAYS remember how loved I am right now”. I picture myself reading it someday, hopefully being old, wrinkly and content with a smile on my face. So many adventures ahead. I was not fully ready to say it in January but here it is: bring it on 2017. I’m fine. I got this. Thank you -you who is reading this- for walking along with me, x Hanke.

 

please, share your thoughts.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

  • Nynke - Wat heb je dit prachtig beschreven! Helaas ook voor mij herkenbaar. Het ene moment lukt het me om stil te staan bij alles wat ik heb, terwijl ik het volgende moment word overvallen door stress, waar ook ik ondankbaar en ongezellig van word. Goed om ook dit te beseffen zodat je er op zulke momenten boven kan gaan staan. Fijne dag vandaag ;)ReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - dankjewel voor je lieve reactie! Voor veel mensen is het zo herkenbaar, sneu dat we het allemaal voelen maar ons er zo alleen in voelen. Het is ook eng vind ik hoe snel je gemoedstoestand om kan slaan, brr :)

  • Albert - <3ReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - <4

  • Lot - Hanke waarom heb je nog geen boek uitgegeven! Zo mooi beschreven en zo oprecht en naakt en bloot en jij!
    Je bent een mooi mens! Ik denk dat je, iedere keer dat je dit soort dingen beseft, accepteert en beschrijft dichter bij jezelf komt en meer ruimte voor jezelf creëert om te zijn zoals je bent. Ik ben heel blij dat ik je ken. Liefs LotReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - Ohhh ik ga bijna huilen! Dit is zo lief. Zullen we samen een boek maken? :) Ik ben nog blijer dat ik jou kent, je inspireert me! xxx

  • CELINE - ahhhhh Hanke !!!! I love THIS. I love You. <3ReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - haha thank you dear Celine, you are one of the people that saw me see the beauty no matter what! xxx

  • Sigrid - Dank je wel voor je eerlijke en kwetsbare woorden Hanke. Ook voor mij herkenbaar. Mijn brein werkt ook zo. Vooral het stukje dat je jezelf niet gunt om somber te zijn, omdat andere het op dit moment zoveel slechter hebben.. Fijn dat je weer op de goede plek bent en kunt genieten van al het moois om je heen en wat nog komen gaat. Veel geluk! xReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - Gek he dat het zo werkt? Het besef is wel goed en ik geloof echt dat het ons betere mensen maakt door te beseffen dat we het goed hebben (en het niet for granted te nemen). Maar soms een beetje toegeven aan die sombere gevoelens kan ook heel goed zijn, al is het maar voor eventjes en om daarna vol goede moed terug te komen. Dankjewel voor je lieve woorden, doet me zo goed! xx

  • Chanine - Wat een mooi stukje Hanke! En ook herkenbaar. Het is ook lastig om die gevoelens toe te laten en daar “oké” mee te zijn. Maar dat heb je toch maar mooi heel snel gedaan! Ik vind je een mooi en inspirerend mens! XReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - Het voelt niet snel voor mij die 3 maanden, leek een eeuwigheid :). Maar zo blij om eruit te zijn en weer lekker verder te gaan. Dank voor je super super lieve comment!

  • Anne - Sisters from another mother, ik zweer het. Ik voelde me precies hetzelfde, dat weet je. Maar ook hier begint het licht weer door te komen (zal het dan toch onze geliefde winter zijn?). Nog even ter bevestiging, voor als je het binnenkort even niet meer weet: You are loved. And I’ve got your back, net zoals jij de mijne hebt :) <3ReplyCancel

    • Hanke Arkenbout - dat is zo lief Anne! Of het de winter is of alle andere factoren ik weet het niet zo goed, heb eigenlijk nooit eerder (sinds ik volwassen ben dan haha) in zo’n dip gezeten. Zo blij dat ik eruit ben :). Dikke kus girlboss!

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*